قصه زلف بر باد رفته

پیشنهاد شنیدنی این هفته ما آلبومی است از سید حسام الدین سراج با عنوان "قصه گیسو" که به تازگی منتشر شده و البته در همین مدت هم مخاطبان زیادی را به سوی خود جلب کرده است. این آلبوم که از سوی شرکت آوای نوین اصفهان به بازار عرضه شده، بر خلاف آلبوم ملکا که کارهای قدیمی هم در آن گنجانده شده بود، در بر گیرنده آخرین کار های اجرا شده از این خواننده است. اشعار این آلبوم همگی از میان اشعار حافظ و مولانا انتخاب شده اند و آهنگساز و تنظیم کننده قطعات آن رامین کاکاوند است. رامین کاکاوند، شهرام میر جلالی، محمود فرهمند بافی، مسعود حبیبی، کوروش بابایی، داوود برزیده و بهرام خافی نیز نوازندگان این آلبوم هستند. این آلبوم 44 دقیقه ای دارای 7 قطعه است که یک قطعه تکنوازی است.

قطعه اول این آلبوم یعنی قصه گیسو، شامل شعری از حافظ است که به عنوان آهنگ اول این مجموعه انتخاب خوبی به نظر می رسد. داغ جنون نیز قطعه دوم این آلبوم محسوب می شود با شعری از مولانا که تمی سریعتر از قطعه اول دارد. اما قطعه چهارم این آلبوم یعنی سرو خوش بالا با شعری از مولانا یادآور همان سبک همیشگی حسام الدین سراج است. در این قطعه مسعود حبیبی نوازنده دف توانسته است به خوبی فضای کار را به کار خود اختصاص دهد. ساقی گلرخ نیز عنوانی است که سراج برای پنجمین قطعه آلبوم خود برگزیده است؛ با شعری از حافظ و آهنگی آشنا ترو البته کمی معمولی تر. عقل و عشق هم قطعه ششم را شامل می شود این بار با شعری از مولانا و با تکنوازی ساز. ماه نیز عنوان آخرین آهنگ این مجموعه را در بر گرفته که از قطعات زیبای آلبوم قصه گیسو محسوب می شود. حسام الدین سراج دومین آلبوم خود را در کمتر از 3 ماه منتشر کرد تا در زمره ی فعال ترین های موسیقی امسال قرار بگیرد. سراج، خواننده موسیقی اصیل، کارشناس ارشد مهندسی معماری و دکترای پژوهش در موسیقی را دارد و این بار آلبوم خود را از شرکتی در زادگاه خود انتشار داده است.

حسام الدین سراج در سال 1337 در اصفهان دیده به جهان گشود. او تحت نظر پدرش که علاوه بر علوم مختلف در زمینه موسیقی نیز صاحب نظر بود و با اساتیدی چون استاد جلال الدین همائی، استاد تاج اصفهانی، استاد حسن کسائی و... حشر و نشر داشت، موسیقی را فرا گرفت. سراج موسیقی رابا آموختن تنبک از سیزده سالگی آغاز کرد، سپس سنتور را در اصفهان نزد استاد ساغری آموخت و برای تکمیل آن از اساتیدی چون فرامرز پایور، رضا شفیعیان و پشنگ کامکار بهره جسته است. در زمینه آواز نیز از محضراستاد محمود کریمی و استاد محمد رضا شجریان استفاده کرده است.

از این خواننده پیش از این آثاری چون نینوا، باغ ارغوان، وصل مستان، شمس الضحی، یاد یار، آفاق عشق(خسرو شیرین، لیلی مجنون)، طریقت عشق،شرح فراق،آئینه رو، دل آرا، بی نشان، نگاه آسمانی، نرگس مست، بوی بهشت، شهر آشنائی، رویای وصل، وداع عشق و مستی، نازنین یار، ماه نو و آئینه و آه و... منتشر شده بود. وی همچنین تا کنون کنسرت های موسیقی بسیاری در کشور های فرانسه، انگلستان، سوئیس، هلند، آلمان، یونان، اسپانیا، چین، ترکیه، کره، کانادا، آمریکا و روسیه داشته است. 
   

منبع: روزنامه جام جم سه شنبه ۲۹/۱۱/۱۳۸۷
تصویر بالا از وب سایت حسام الدین سراج برداشت شده است.

معرفی کاست <گفت و لفت> با همکاری  هنرمندان اصفهان  

در بخش سازهای سنتی

خواننده: حمید منجزی پور
موسیقی: مجتبی صادقی
 
گفت و لفت در گویش لری به معنای گفتگوی صمیمانه می باشد.

روی الف                            ملودی

1- ویر                              علی حافظی

2- بی تو چه لیشه                 علی حافظی

3- ساز و آواز(خدا کرم)

4- بی بهار                          محلی

روی ب                             ملودی

1- سلو ویلنسل                     محلی

2- یار مو رهد                     حمید منجزی پور

3- آستاره گل میات

4- ساز و آواز هوف لهر        علی حافظی

5- تهنائی                           مجتبی صادقی

اشعار:حمید منجزی پور

تصویر جلد کاست گفت و لفت

نوازندگان:

ارسلان کامکار................................. ویلن

همایون رحیمیان................................ ویلن

احمد رضا قربانی ............................. ویلن

کریم قربانی.................................. ویلنسل

علیرضا خورشید فر ..................... کنتر باس

داریوش فرزاد................................. فلوت

مهدی کاویانی.................................... ابوا

محسن اکبری................... ترومپت، کلارینت

کامبیز جهانبخش................................. تار

سعید قربانی......................... سنتور، کمانچه

حسین قربانی....عود، تار باس، تنبک، دف، دایره

علی حافظی....................................... نی

حمید سروری................................ سه تار

مجتبی صادقی................................ .رباب

تکنوازان:

علی حافظی....................................... نی

کریم قربانی.................................. ویلنسل

سعید قربانی.................................. کمانچه

مقاله زیر ناگفته هایی است از محمدرضا شجریان در وصف مرحوم  استاد رضا

ارحام صدر پیشکسوت تئاتر اصفهان

نمی دانم تاثر و تاسف سی ساله خودم را در صحنه تئاتر نبودن ارحام صدر چگونه بیان کنم و فاجعه آمیز تر از آن پرواز جاودانه ای این بزرگ مرد تئاتر و صحنه را چرا باید باور داشته باشم!

یکی از دلخوشی های من ارحام صدر بود. هر وقت که به او می اندیشیدم ابعاد گوناگونی از او می شناسم. از زندگی اش و عملکرد های خیر خواهانه اش تا مردم داری و مدیریتش و بالاخره دل انگیز انتقادهای نمکینش، یکی پس از دیگری قابل تامل و جستجو است.

آنچه که او را در هنرش از بقیه ممتاز می کند بداهه گویی و انتقاد های بجا و اثر بخش و سراسر خنده اش است که خیلی ها خواستند از او بیاموزند و به کار گیرند، ولی چون آن سرعت انتقال و تیز هوشی و طنز قوی او را نداشتند، موفق نشدند.

عکسی از شجریان و مرحوم ارحام صدر

هرگز از هیچ تئاتر ایرانی این همه لذت نبرده و از سخنان هیچ کمدینی این همه نخندیده ام. خوب به خاطر دارم در سال های 49 و 50 که در ایام نوروز تلویزیون ایران تئاتر های ارحام صدر و گروه تئاتر سپاهان را پخش می کرد، برای دیدن آنها سر از پا نمی شناختم و تنها وسیله ای که می شد این حرف ها را باز هم بشنوم، ضبط صدای تئاتر بود که اغلب اوقات به جای موسیقی، آنها را گوش می کردیم و با وجود این که بارها و بارها تمام تئاتر را شنیده بودیم بازهم با اشتیاق گوش فرا داده و قهقه می زدیم و نکته هایش ورد زبان خانواده بود. این چیزی نبود جز آنیتی که در نفس گرم ارحام بود. "بنده ی طلعت آن باش که آنی دارد" به قول حافظ لطیفه ای در سخنان انتقاد آمیزش بودکه همه عاشق بودند سکوت را بشکند و نمک بپاشد و زنگ از دل ها بزداید.

طنزهای انتقادیش انسان ساز بود. طنز های قوی اجتماعی او اغلب گره از کار باز می کرد و دولتی ها از انتقاد های به جایش هراس و پرهیز داشتند. این نتیجه اش باز شدن گره ی خیلی از کارها بود.

در این سی ساله، جای آن بزرگ مرد در صحنه خالی بود. هر کسی ارحام را می شناخت، از این که صحنه بر او تحریم شده بود ماتم داشت و در انتظار دیدن دوباره ی او بر صحنه بودند، ولی به این انتظار پایان داده شد و او زندگی با ما را بدرود گفت و داغی بر دل های مشتاق گذاشت.

درود بی پایان ما به آن نازنین دوست
که هنرش جاودانه است

برگرفته از ویژه نامه دریچه اصفهان

متن زیر مقاله ای است از دکتر ساسان سپنتا در مورد
شخصیت و نوازندگی استاد حسن کسایی

دکتر ساسان سپنتا

 برگرفته از کتاب << از موسیقی تا سکوت>>

استاد حسن کسائی در سال 1307 در شهر اصفهان متولد شد. پدر او حاج سید محمد جواد کسائی از بازرگانان اصفهان بود که در اثر علاقه به موسیقی، بسیاری از هنرمندان به منزل او رفت و آمد داشتند، هنرمندانی نظیر: سید حسین طاهر زاده، اکبر خان نوروزی، غلامرضا سارنگ،اخوان شهناز، ادیب خوانساری،تاج اصفهانی، و دوست و رفیق دیرین پدر او استاد ابوالحسن صبا.

حسن کسائی در چنین خانه ای با موسیقی انس و الفت گرفت و در دوران کودکی و نوجوانی با شنیدن ساز و آواز آنها در خواندن طبع آزمایی کرد. پدرش از تاج خواست که او را تعلیم آواز دهد و تاج به تدریج گوشه هایی از دستگاه های موسیقی ایرانی را به او یاد داد. علاوه بر آن غالبا صفحات موسیقی ایرانی را در آن هنگام می شنید. اکثر آن صفحه ها از نمونه های ماندگار موسیقی ایرانی ضبط شده بود که زمان پخش هر دوی آن حدود شش دقیقه بود و چون محدودیت زمانی داشت، اجرا کنندگان به هنگام ضبط، گلچینی از اجراهای ممتاز خود را عرضه می کردند. در میان آن صفحات، آثاری مانند صفحه مشهور همایون تاج، دشتی روح انگیز،صفحه هایی از آواز قمرالملوک وزیری، ادیب خوانساری،ظلی و دیگران بود که هر کدام جزو آثار ممتاز و برخی شاهکارهای اجرایی موسیقی ایرانی محسوب می شوند.

در آن زمان کسائی دوران کودکی و نوجوانی خود را طی می کرد. به طور کلی در این دوره از زندگی، ذهن، جویایی بسیار دارد و اندام های بدن مستعد انعطاف پذیری و تمرین بیشتری برای شکل پذیری است. به همین مناسبت نوجوان و جوان بسته به استعداد خود، آمادگی زیادی برای دریافت و فراگیری نواختن ساز دارد. از همین سن است که کارآیی شخص به تدریج رشد پیدا می کند و پرورش می یابد. تاثیرات محیط خانوادگی و پرورشی در دوران جوانی بیش از هر دوره ی دیگر موثر است. شهر اصفهان در آن زمان دارای فرهنگ ادبی-هنری ویژه ای بود. اصفهانی با چهار باغ و زاینده رود و میدان نقش جهان و آسمان آبی و فضای سرسبز و نقش های دل پسند، کاشی های معرق هفت رنگ آثار باستانی آن. اصفهانی با شاهکار آفرینی استاد علی اکبر اصفهانی در مسجد شاه و کتیبه های ثلث نفیس علی رضا عباسی و خط نستعلیق میرعماد قزوینی و نقاشی های دیواری رضا عباسی و معین مصور از دوره ی با شکوه صفوی و وارثان هنر آنان در اواخر قاجار و بعد چون: محمدباقرنقاش (سمیرمی)، حاج مصورالملکی و حاج میرزا آقا امامی. اصفهانی که هنوز میراث هنری مشاهیر موسیقی اش چون سید عبدالرحیم اصفهانی، حبیب شاطر جی و سید حسین طاهر زاده(هر سه در آواز)، نایب اسدالله(نی) و میرزا عبدالحسین صدر(صدرالمحدثین) خطیب خوش آواز و ممتاز در آن شهر تجلی داشت. اصفهانی با فضایی که نغمه های دلنشین تار اکبر خان نوروزی و آواز رسای تاج همراه با عطر گل های اقاقیای کنار زاینده رود مشام جان را معطر می کرد.اصفهانی با شاهنامه خوانی و نقالی مرشد عباس بزرگ و مرشد عباس ضریری، با انجمن های شعر با شکوهش چون انجمن ادبی دانشکده و شاعرانی چون میرزا عباس خان شیدا و دست پروردگان او چون متین، صغیر و بصیر و ادیبانی چون محمد باقر الفت و جلال همایی.

 مابقی متن در ادامه مطالب

اجرا: گروه سنتی هنرستان موسیقی اداره کل فرهنگ ارشاد اصفهان

پیر مغان

آواز: ملک مسعودی

موسیقی: محمدعلی کیانی نژاد

روی  الف

1- قطعه به یاد دوست

2- آواز کمانچه- شعرحافظ

3- قطعه ضربی، بیاد استاد مرحوم غلامحسین بیگجه خانی

4- آواز و نی- شعر حافظ

5- تصنیف سروچمان- شعر حافظ

روی  ب

1- آواز بیات کرد همراه با عود- شعر حافظ

2- قطعه فراق دیار- برداشتی از موسیقی محلی کردستان

3- آواز محلی و نی- شعر حافظ

4- تصنیف صورتگر چین- ملودی ناصر فرهنگ فر-  شعر حافظ

 تصویر جلد کاست پیرمغان (اثر استادمحمود فرشچیان) 

هادی منتظری          :  کمانچه، همنواز آواز

حسین بهروزی نیا     :  عود، همنواز آواز

سهیل ایوانی           :  کمانچه

همایون یزدانی         :  تار

مسعود رضایی        :  سنتور

سعید نعیمی منش      :  سنتور

اکبر صادقی           :  ضرب

خلیل ملکی             :  نی

سعید رضوان          :  تار بم

محمد علی کیانی نژاد :  نی، همنواز آواز

منبع: وب سایت گروه فراق

تصاویر بزرگداشت شادروان استاد سید عبدالرحیم اصفهانی

توضیحاتی مختصر در پایین هر تصویر آورده شده است.

سنگ مزار سید رحیم اصفهانی قبل از بازسازی (سال ۱۳۸۴)

باز سازی سنگ مزار سید رحیم اصفهانی پس از سال ۱۳۸۴

خانم سوم از سمت راست دختر سید رحیم اصفهانی می باشند.

 اجرای نی و آواز با صدای استاد طباطبایی و نوازندگی آقای منصوری

پرده برداری از سنگ مزار سید رحیم اصفهانی توسط شاگردان جلال الدین تاج اصفهانی

از سمت چپ: استاد طباطبایی(از شاگردان تاج اصفهانی)، نادرناظمی(مدیر وبلاگ)،
استاد علی اصغر شاه زیدی(از شاگردان تاج اصفهانی)، نوه ی سید رحیم اصفهانی

عکسی به یادگار بر سر مزار استاد سید رحیم اصفهانی

نیم  روزجمعه مطابق با 27/10/1387 خورشیدی درفضایی دل انگیز وعرفانی برسرمزاراستاد فرهیخته آواز ایران، شادروان استاد سیدرحیم اصفهانی باحضوراساتید موسیقی، اسـاتـید دانشگاه واعضای انجمن اصفهان پژوهان ونوادگان استاد سیدرحیم اصفهانی(راس الاساتید) برگزارشد.

آئين نكوداشت زنده ياد استاد سيدرحيم اصفهاني درتخت فولاد برسرمزارش درحالي برگزارشد كه آفتاب زمستاني حال وهوايي عالي به جلسه داده بود وگويي حال وهواي حاكم برتخت فولاد(خاك تابان) به محتواي اين جلسه بي ريا وفرهنگي عرفاني افزوده بود. درابتدا سخنان استاد احمد هنرمند موسیقی دان، نی نوازوآوازه خوان مشهورشهرتاریخی اصفهان وازشاگردان مكتب مرحوم حسين ياوري، ضمن تقدیروتشکرازبرگزارکنندگان این مراسم كه پس ازهفتاد وسه سال فراموشي مطلق نسبت به يادوخاطره استاد سيدرحيم اصفهاني، سخنانی درمورد ويژگيهای برجسته آن استاد فرهيخته ازقول بزرگان وحکماء نقل کردند: که عده ای اشتباه میکنند ومیگویند موسیقی! درصورتیکه بایدگفت: " علم موسیقی  "  علم موسيقي یکی ازبزرگترین پدیده های آفرینش است. استاداحمد هنرمند به نقل ازحكما وفلاسفه قديم اضافه نمودند:

بدان که علم موسیقی یکی ازاصول حکمت ریاضی است که علم رابه احـوال آن نـغـه ها وحـال وابعـاد کیفیت الحان، شنونده را ارضـاع وتسلی وآماده میکند واین علم از تالیف وضع حکماست که روح رابه جنبش آورد ولذت یابد نه موضوع آنرا. نوای خـوش، علمی و نعمتی است خدادادی که بوسیله آن دلهاوقلبها راتسلی داده وآدمی را به مـعبـودش نـزدیـکتـرمیـسازد. جایگاه  دل معشوق ازلی است. موسیقی اصیل وبامعنی روح معنویت رادرانسانها میدمد. برخی سروساده ازکنارآن میگذرند وعلم موسیقی رامیگویندموسیقی، استاد احمدهنرمند خصائص هنرمندواقعی رابه پنج گزینه تقسیم بندی نمود.

1.    استعداد

2.     خلاقیت

3.     نوآوری

4.     ابتکار

5.    صداقت           

واستاد سیدرحیم اصفهاني راکاملاً واجد این صفات وخصائص دانست. پس ازاتمام  سخنان استاد احمدهنرمند گزارش کارانجمن اصفهان پژوهان طی سالهای 1387 تا1387 به آگاهي  تـوسط یکـی ازاعـضا قرائت شد. استادسیدرضا طباطبایی ازشاگردان استاد تاج اصفهانی باهمکاری آقای حسن منصوری ازشاگردان برجسته استادهنرمند دراین مراسم یادبود، قطعاتی ازمخالف چهارگاه به همراه سازعرفانی نی برسرمزارشادروان سیدرحیم اصفهانی(پدرآوازایران) اجراکردند که شدیداً مورد توجه وتشویق حضارقرارگرفت. استاد ناصریزدخواستی یکی دیگرازشاگردان استاد جلال الدین تاج اصفهانی (1282-1360) دراین مراسم به یادماندنی به ذکرخاطره ای از شادروان استاد تاج اصفهانی پرداخت وآوازی بسیـارزیبادر مـایـه نوا اجرا نمـود.

آقای سروش دادیار یکی دیگرازعلاقمندان وهنرجویانی بود که شجره نامه وزندگینامه استادسیدرحیم اصفهانی را ازسوی انجمن اصفهان پژوهان درجمع مزبوربیان نمود و گزيده اي ازکتاب هنروهنرمندان اصفهان نوشته استادجلال الدین همایی كه پيرامون استادسيدرحيم اصفهاني بود را قرائت نمود که مضمون آن به اين شرح است:

 برای دریافت توضیحاتی در مورد رحیم اصفهانی بر روی ادامه مطالب کلیک کنید

با سلام

دوستان گرامی همانطور که قبلا قول داده بودم قرار بود که متن بروشور و عکس های  مراسم بزرگداشت هفتاد و سومین درگذشت استاد رحیم اصفهانی را برای علاقه مندان روی وبلاگ قرار دهم.

تمامی مطالب و عکس های بزرگداشت امشب به دست من رسیده لذا تا فردا شب منتظرپست های جدید باشید .